Paradontoza jest poważną chorobą przyzębia, dlatego jej rozpoznanie może budzić obawy o utratę zębów. Nie oznacza to jednak, że każdy przypadek choroby musi zakończyć się takim powikłaniem. Wczesne rozpoznanie i odpowiednio dobrane leczenie pozwalają ograniczyć postęp zmian i zachować własne zęby.

Ryzyko utraty zębów zależy przede wszystkim od stopnia zaawansowania paradontozy, tempa jej rozwoju oraz skuteczności leczenia. Istotne znaczenie ma również codzienna higiena jamy ustnej, regularne wizyty kontrolne i eliminowanie czynników zwiększających ryzyko choroby, takich jak palenie papierosów. W zaawansowanych przypadkach może dochodzić do zaniku kości podtrzymującej zęby, ich rozchwiania, a w konsekwencji utraty. Dlatego krwawienie dziąseł, ich obrzęk, recesje czy ruchomość zębów powinny skłonić do konsultacji periodontologicznej.

Perspektywa leczenia paradontozy może budzić obawy, szczególnie jeśli pojawia się lęk przed bólem. Współczesna periodontologia oferuje jednak metody, które pozwalają ograniczyć dyskomfort podczas zabiegów i przeprowadzić terapię w możliwie komfortowych warunkach.

Odczucia podczas leczenia zależą przede wszystkim od rodzaju wykonywanego zabiegu i stopnia zaawansowania choroby. Profesjonalne oczyszczanie zębów oraz usuwanie kamienia może powodować przejściową nadwrażliwość, natomiast bardziej zaawansowane procedury periodontologiczne wykonywane są zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym. Dzięki temu pacjent nie powinien odczuwać bólu podczas zabiegu, choć może czuć nacisk lub dotyk. Po leczeniu może pojawić się niewielka bolesność, obrzęk lub nadwrażliwość, które zwykle ustępują w krótkim czasie. Dokładne zalecenia dotyczące pielęgnacji i postępowania po zabiegu przekazuje periodontolog.